logo

Froukje de Wilde
A.S. Talmalaan 19
9363 EP Marum (Gr)
tel: 0594 641235
froukjedewilde@hetnet.nl

TRAUMAWERK

Ik ben opgeleid tot SE Practioner en heb de NARM opleiding afgerond.

Somatic Experiencing (SE) is een lichaamsgerichte therapie voornamelijk voor het helen van shocktrauma.
NARM – het NeuroAffective Relational Model – is een model (werkwijze) voor het helen van ontwikkelingstrauma.
Over beide hieronder meer uitleg:

SHOCKTRAUMA

Iedere gebeurtenis of serie gebeurtenissen die destijds te onverwachts, te snel, te heftig of te groot was om adequaat op te kunnen reageren zoals:
• Een aanval waarbij je niet kon ontsnappen, verkrachting, seksueel misbruik (in welke vorm dan ook), geweld, oorlog;
• Een val, hoofdverwonding, auto-ongeluk;
• Operaties, tandarts, geboortetrauma, hoge koorts;
• Verdrinking, verstikking, verbranding, vergiftiging;
• Natuurrampen;
• Getuigen zijn van trauma (overweldigende gebeurtenis);
• Verwaarlozing in de vroege jeugd, verlies van dierbaar persoon, liefdeloze opvoeding.

Het zenuwstelsel is overweldigd geraakt.
Bij een overweldigende gebeurtenis is onze natuurlijke beschermingsreactie te vluchten of te vechten. Bij deze levensreddende impulsen komt in fracties van seconden een enorme hoeveelheid energie tot je beschikking. Wanneer je niet kunt vluchten of vechten, bevries je en wordt die energie vastgezet en opgeslagen in het lichaam. Je zenuwstelsel blijft staan op alarmstand en je kunt niet meer echt ontspannen.

De langdurige ontregeling die dit geeft, leidt tot allerlei lichamelijke en/of psychische klachten met symptomen:
• Angst, paniek, heftige emotionele- en schrikreacties, schrapzetten, verhoogde hartslag, hartkloppingen, versnelde of oppervlakkige ademhaling, overmatig alertheid, prikkelbaarheid, woede, onrust, slapeloosheid, slaapverstoring;
• Depressie, uitputting, gevoel van hulpeloosheid, machteloosheid, zorgelijkheid, apathie, vermijdend gedrag, schaamte, schuldgevoelens;
• Dissociatie, gevoel van het lichaam niet goed meer te voelen, uit contact voelen met jezelf en anderen, beperkt spectrum van gevoelens, het gevoel hebben de controle kwijt te zijn, moeite te focussen;
• Hyperactiviteit, gejaagdheid, verhoogde waakzaamheid, overgevoelig;
• Chronische (onverklaarbare) lichamelijke pijn, overmatig gespannen spieren, te weinig spierspanning, krachtverlies van de spieren;
• Ontkenning: het is niet gebeurd of het is niet belangrijk.

Als je je herkent in een of meer van de genoemde symptomen, kan SE goed werken. SE werkt waar trauma in het zenuwstelsel opgeslagen zit.

Een SE sessie kan zittend op een stoel of liggend (gekleed) op de behandeltafel. Bij SE wordt gewerkt met het volgen van de lichaamssensaties die er zijn. Enkele voorbeelden van lichaamssensaties zijn: warmte, tintelingen, stroming, verstrakking, ontspanning, snelle of langzame hartslag, kippenvel, kou, kramp, ruimte, lichtheid, zwaarte, snelle of langzame ademhaling, alertheid of juist verdoofd enz.
Trauma energie kan gevoeld worden in het lichaam als spanning of verkramping.

Door kleine stapjes te zetten in en uit de spanningen in het lichaam wordt de geblokkeerde levensenergie op een veilige en rustige manier ontladen. Door ontlading ontstaat vaak direct een afname van stresssymptomen.
Door het lichaam te voelen, naar het lichaam te ‘luisteren’ en deze te volgen, is het lichaam zelf instaat de vast zittende energie te ontladen. Onder begeleiding wordt het lichaam geholpen deze natuurlijke manier van spanningsontlading weer aan te zetten en daarbij weer rust in het zenuwstelsel en een natuurlijke weerbaarheid te creëren.

Somatic Experiencing (SE) is een bijzondere toevoeging aan de bestaande traumatherapieën. De methode is ontwikkeld door Dr. Peter Levine en wordt inmiddels in vele landen toegepast.
De kracht van SE ligt in de aandacht die deze benadering geeft aan de lichamelijke gevolgen van traumatische ervaringen.
De genezing van trauma kan dan ook eerst werkelijk tot stand komen als het lichaam er bij betrokken wordt.

De “lichamelijke herinneringen” aan intense ervaringen in het verleden leiden, als ze goed begeleid worden, naar oplossingen die zich als vanzelf aandienen.

Peter Levine:"Trauma is het lichamelijke effect (met haar emotionele en geestelijke componenten) van iedere gebeurtenis -of serie van gebeurtenissen- welke ooit te onverwacht, te snel of te groot was om er in betreffend moment afdoende op te kunnen reageren."

Een trauma ontstaat wanneer een gebeurtenis een blijvend shockeffect heeft op een organisme. De tijd heelt als het ware de wonden niet.

Traumasymptomen kunnen altijd aanwezig zijn of ze herhalen zich van tijd tot tijd. Meestal treden traumasymptomen op in clusters, en verworden zo tot syndromen. Deze syndromen worden in de loop der tijd steeds complexer. Het verband met de oorspronkelijke gebeurtenis wordt evenwel steeds losser. Er lijkt geen verband te zijn met dat wat eerder, misschien wel lang geleden, is gebeurd. (Tientallen) jaren later openbaart het probleem zich pas. De emmer is vol en loopt over.

Door ondersteuning te geven aan de (bij bevriezing het ontdooien van bevroren) energie, stap voor stap, op een veilige en gedoseerde wijze, komt er ruimte voor herstel van de veerkracht.

Met kleine bewegingen, in en uit de spanning, heb je het gevoel het zelf in de hand te hebben. De grip van het trauma laat los en stresssymptomen nemen af.

Door hulpbronnen te vinden die een prettig, vertrouwd of ontspannend gevoel in het lichaam geven kan stukje bij beetje de spanning van de traumatische gebeurtenis worden losgelaten. Hulpbronnen kunnen zijn: gevoel voor humor, contact met de grond, dierbaar persoon, huisdier, wandelen in de natuur etc. In het zenuwstelsel komt zo geleidelijk de boodschap door dat de traumatische gebeurtenis werkelijk voorbij is.
Dit doorbreekt de vicieuze cirkel van aanhoudende en zichzelf versterkende spanning.

Bij het ontstaan van een trauma worden vaak waarnemingen van de gebeurtenis tot een geheel gemaakt of juist van elkaar gescheiden. Beiden reacties horen bij een natuurlijk overlevingsmechanisme om de energie in het bewustzijn zodanig te verlagen, dat de situatie behapbaar wordt. Bijvoorbeeld iemand ervaart na een auto-ongeluk de spanning van het ongeluk opnieuw zodra hij het geluid van de snelweg hoort; iemand vertelt over een traumatische gebeurtenis maar ervaart er geen enkele emotie bij. SE helpt ook de structuur van deze waarnemingen, die in het hier en nu niet meer functioneel is geleidelijk op te heffen. Specifieke verdedigingsreacties zoals vechten of vluchten die iemand niet heeft kunnen uitvoeren zitten in het lichaam opgeslagen en kunnen worden afgemaakt en losgelaten.



Een SE-sessie duurt ongeveer 1 uur en een kwartier en begint met een inleidend gesprek dat leidt tot overeenstemming over wat in deze sessie onderzocht wordt. Voorafgaand vindt een intakegesprek plaats.
Wanneer iemand een eenmalige traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt, kan veelal volstaan worden met een beperkt aantal sessies.

ONTWIKKELINGSTRAUMA

NARM – het NeuroAffective Relational Model – is een model voor het werken met ontwikkelingstrauma. Ontwikkelingstrauma ontstaat als we in de eerste jaren van het leven een duidelijk gemis aan ondersteuning hebben ervaren die nodig is voor een gezonde groei tot volwassen mens. Door dit gemis (aan steun, verzorging, begeleiding, veiligheid, voeding, liefde, grenzen, bescherming, structuur, duidelijkheid, ruimte, zelfvertrouwen, vertrouwen, warmte en/of aanraking) ontwikkel je een overlevingsstijl die je helpt om te gaan met het tekort of gebrek aan steun en je letterlijk helpt te overleven. Later kan deze overlevingsstijl echter in de weg gaan zitten bij het je volledig in de wereld ontplooien en adequaat te reageren op wat er van je gevraagd wordt.

NARM is ontwikkeld door Dr. Laurence Heller. Hij heeft zijn jarenlange kennis en ervaring op het gebied van het functioneren van het zenuwstelsel gecombineerd met die betreffende de relationele verbinding. Hoe verbinden wij ons met onszelf, met een ander mens en met de wereld?
Door de allereerste ervaringen van een baby in dit contact (zelfs al in de baarmoeder) creëert een baby een beeld van de wereld. Hoe veilig is deze? Wordt er aan behoeftes voldaan, niet teveel en niet te weinig? Is er voldoende steun als hij/zij de wereld gaat verkennen? Wordt het kind gezien in zijn/haar autonomie, oftewel hoe wordt er op een ‘nee’ gereageerd? En hoe wordt enthousiasme en levenslust door de ouders ontvangen?
Een tekort op (een of meer van) deze gebieden, voor elke mens anders, kan leiden tot een constant gevoel van angst en onveiligheid, een gevoel van ’er is nooit genoeg’, altijd sterk moeten zijn, geen grenzen kunnen stellen of nee zeggen, perfectionisme of nooit eens ‘uit de plooi’ durven schieten.

NARM en SE zijn met elkaar vervlochten en vullen elkaar aan. Net als SE werkt ook NARM met lichamelijk gewaar zijn, zoals waar ontstaat spanning en contractie en waar juist expansie en ontspanning. Het gebruikt innerlijke hulpbronnen om het lichaam te helpen bij zelfregulatie, kalmering en tot rust en stabilisatie komen. NARM helpt uiteindelijk om de levensenergie (zelfregulering) meer en meer ten volle te kunnen ervaren en laten stromen.